Tanaw

Pilit niyakap ang katahimikan
sa pagitan, sa kawalan ng
salita na nag-uugnay sa
mga kaluluwa

Naglaho ang dating pagsinta,
ang galak sa puso sa tuwing
naririnig ang tinig, ang
tuwa na hindi maisaysay
ng bibig

Dumarating ang araw na
gaya ng magnanakaw –
pino ang kilos, tumakas ang
kaluskos, ‘di mabanaag na
pagbabadya

Dito natatapos ang lahat –
sa paggapos sa idinidikta
ng puso, sa pagkitil sa pagasa
ng pagsasama, sa pagtitig sa mata
nang ilang sandali pa at ang pagtalikod
sa mga pangarap na hinabi ng panahon

Nagtatalo ang isip kung saan nagkamali,
kung anong dapat baguhin, ang dapat ibawas
at idagdag sa sarili, bagama’t nalalaman na
wala nang iba sapagka’t iniisip na ang pagdating
ay dulot ng taimtim na paghihintay,
sa pagiwas, sa kusang pagtalima

Nguni’t ipakikilala ng araw ang
nakatakda, ang nararapat maganap, ang
hindi maabot ng tanaw, ang nasa
malayo – ang hiling
sa dalangin.

Advertisements

Sa ating dalawa

umuulan…
nasaan…?

ilang tula na rin ang naialay at naisulat
habang sa isipan ngiti mo’y nagmumulat
kung anong sunod na sasabihin at
bibigyang-buhay

ilang beses nang pinilas ang mga pahina
ng kuwaderno na minsan mong hinalikan
nang mabasa ang pangalan na, oo, sa
nakalipas na panahon ay walang
sawang binigyang-kulay

ginamit ang mga titik upang malaman
ang umpisa at malirip ang mga kalaliman
ng pagsinta na nagliyab sa pagasa nang
isang beses ay pinigilang umalis sa harapan –
“Nandito ako…”

ang sabi mo noon, ngunit narito hanggang
ngayo’y naaalala ang mga pangako ng pagiisang
dibdib, ang paghamak sa mga yugto ng
nakaraan na itinuring na walang
puwang kahit anino

ng namamagitan sa atin, ngunit hindi…

isang araw sinabi mong babalikan mo siya
at aasa ng magisa sa pagtanggap niya,
sa yakap niya, sa muli niyang paghagkan,
sa tinig na noong una’y kinamuhian mo’t
pilit binura sa isipan, nang
tuluyang kumawala

at heto, muli, ako’y binabati ng mga patak ng
ulan, tinatanong kung nasaan ka, kung
anong nangyari sa ating dalawa
at kung paano wawakasan sa
huling titik ng ‘yong
pangalan

aasa…

Hanggang sa dulo

Nabuwal na minsan sa paghabol sa’yo,
Nagtanong kung tunay bang ikaw at ako –
Sa dulo, mamahalin ba o lilimutin din?
Gaya ng iba na napagod pagsapit ng dilim?

Paglisan

Umaga’t gabi’y ginugunita ang mga alaala,
Saksi ang ulan, araw, buwan, at mga tala,
Upang manatili ang pagibig tuwituwi na,
Sa paglisan mo’y lihim na nangungulila.

Sasamahan kita

sasamahan kita sa unang taglamig sa ibang bayan, sa pagngiti nang sa wakas gapusin ng iyong kamay ang mga unang patak ng niyebe mula sa kalangitan

sasamahan kita sa mga paglalakbay, sa mga bundok, burol, ‘di kilalang daan, mga bagong bagay, tao, at pambihirang karanasan

sasamahan kita sa iyong mga pagtangis, sa mga pangamba, sa pag-abot sa mga bituin, sa paghiling sa mga bulalakaw, at sa bawat pagyapak ng iyong mga paa sa dalampasigan

sasamahan kita sa pagyakap ng ulan sa mga lansangan, sa pagsaksi sa lagablab ng araw sa umaga, at sa dahan-dahang paghalik ng dilim sa pisngi ng dagat

hayaan mong samahan kita.

Ulan, Tren, at Gabi

Naramdaman mo ba ‘yung hangin, tila malamig?

Parang may sinasabi, sa una’y malabo ang himig,

Ngunit habang tumatagal, lumilinaw, nauunawa,

Hindi ko alam kung dahil sa ulan, o dala ng awa.

  

Napansin mo ba na tuwing gabi, madalas,

Naglalakbay ang diwa, hindi mo namamalas,

Gaya ng ibon sa himpapawid, isip mo’y laya,

Nagbabago kang bigla, nagiging makata. 

 

Noo’y iniisip ko, lahat ng tao ganito,

Ngunit nagunita na mali ang akala ko,

Hindi lahat may ganitong pagkakataon,

Ang ila’y nagsasabi na walang kabuluhan, dapat itapon.

  

Pinilit kong itago ang pag-ibig sa letra at salita,

Dahil ang inhinyero, sabi nila, ay marapat na hilig ay agham at matematika,

Hindi ba’t marami pang higit sa numero?

O dahil makitid ang daluyan ng dugo sa kanilang ulo?

 

Magsulat ka hanggang kaya mo,

Gaya ng ginawa ni Rizal para sa’yo,

Hindi siya nagpapigil sa armas ng kalaban,

Dala niya’y may kapangyarihang humiwa, tagos kalamnan.

 

Naramdaman mo ba ‘yung hangin, tila may ibinubulong?

Sa tuwina na lang habang nasa tren, jeep o naghihintay sa kakanlong?

May mga namumuong ideya, pangungusap, kumakatok, naghahanap ng masisilungan,

Mapalad ka, kasapi sa lahing tagapag-ingat ng kanilang pahingahan.